Nog een week…..

Volgende week is het zover. De 20 van Alphen. Ergens in oktober schreef ik me in voor de 10km. Het was nog ver, tijd zat om te trainen. Ik kon al 5 kilometer. Moet kunnen.
En nu nog een week te gaan. De paniek is / was toegeslagen. Want: kon ik dat wel? Ging ik het (na de streptokokken en antibiotica)
Vorige week liep ik zelf 8km, en dat ging zó zwaar dat ik die 10km helemaal niet meer zag zitten. Maar terugkrabbelen vond ik ook zo wat….
Voor vandaag staat (stond!) er een rondje van 9 op de planning.
Ik postte na de loop van vorige week op facebook dat ik die 8 zo zwaar vond. En of we de 20 van Alphen niet een paar weken konden uitstellen.
Ik maakte een afspraak met iemand die ook 10 km gaat lopen en die ik ken van de hardloopgroep. En die het ook niet zo zag zitten. En vrijdag deden we een proefrondje.
Het ging niet vanzelf. Zo makkelijk was het niet. We liepen niet het officiële rondje, aan het eind nog een stuk van de cooperbaan om aan de 10km te komen.
Het was leuk om te doen! Leuk om ‘ongeveer’ te lopen waar we straks lopen. Het stuk door het centrum sloegen we over, dat komt van de week wel. We zagen het niet zo zitten om tussen het winkelend publiek door te gaan.
Maar de 10 staat op de teller! Langzamer als bij de Drechtloop, maar ik liep het (weer) En dat geeft vertrouwen.
Spannend zal het sowieso wel zijn. Maar ik weet dat ik het kan. En dat is fijn! Op naar volgende week. Deze week een paar korte / rustige loopjes en me goed voorbereiden qua tijd ed. En startnummers ophalen!

IMG_1985

Initiatievenmarkt – N207Run

Vanuit de gemeente waar ik woon werd er een initiatievenmarkt georganiseerd. Als je vond dat je een goed plan had mocht je dat indienen en presenteren op deze markt.
Mijn plan was hardlopen of wandelen over de N207, als ze klaar zijn met de werkzaamheden. Ik diende mijn plan in, en presenteerde het op 6 februari in het gemeentehuis.

C4AP3-qWEAE_ET1

IMG_1557

 

 

 

 

Daarna ging de gemeenteraad erover vergaderen, en op 22 februari kregen we, tijdens een ‘bijzondere raadsvergadering’ te horen welke plannen er gekozen waren en een bedrag kregen om het plan te realiseren.
Een aantal plannen werd gekoen, andere plannen niet, of moesten aangepast worden en (volgend jaar) opnieuw ingediend.
Het duurde lang voor mijn initiatief werd besproken, het werd hoe langer hoe spannender.
Een plan van de dierenweide in ons dorp werd gekozen en kreeg financiële steun om een lespakket voor basisscholen te ontwikkelen.
Eindelijk was mijn plan aan de beurt. Het werd geprezen als leuk, en de kinderjury had gezegd dat het ‘uniek en bijzonder’ was.
Ik krijg een sponsobedrag én hulp en faciliteiten van de gemeente. Super leuk, dat was precies wat ik graag wilde!
(krantenartikel AD)

IMG_1970
Binnenkort krijg ik een brief met alle informatie van de gemeente, en daarin zal ook de naam van een contactpersoon staan die ik kan benaderen. Zij kunnen en zullen me helpen met het contact met de provincie (Waar de weg van is)
Ik heb er super veel in in, maar vind het ook spannend!
Toen we na de vergadering naar huis liepen dacht ik: ‘WOW! We gaan het echt doen!’
Uiteraard pas als de weg af is. Volgens planning is dat ‘eerste kwartaal 2018′ Maar werkzaamheden lopen altijd uit…

Hieronder de links om de ontwikkelingen te volgen!

Website
Facebook

 

 

Langzaam….

 

IMG_1842 (1)

Langzaam voel ik me weer beter. Maandag nam ik de laatste antibiotica in.
Ik leerde in de afgelopen week dat antibiotica zes weken in je lijf blijft, en je er zes weken moe van bent / kunt zijn.

Deed ik de vorige maand nog de ‘ik ben een hardloper – uitdaging’ met gemak, deze maand liep ik minder dan ‘ooit’

Gisteren had ik weer een training bij Lia, die mijn schema maakte en me begeleid naar de halve marathon.
Het was een soort intervaltraining met pionnen, trainingsladder en korte stukjes gewoon lopen. Het was lekker, maar ook zwaar.
Ook spraken we over de voorbereiding van de 10 km. De dagplanning, praktisch. Terug naar 5km is niet nodig. Ik kan die 10. Aldus Lia.
Ik hoop het, en ga er zeker voor maar vind het enorm spannend! Nog17 dagen…

 

training

 

 

 

 

 

 

 

 

tets

 

Ziek!

Een week of 2 geleden werd Emma ziek. Koorts en de hele dag slapen. Dat duurde een dag of 2 en ze knapte een beetje op.
Emma liep weer rond, en ik kreeg keelpijn. Erge keelpijn. Niet dat vage wat ik al een paar weken had, maar ‘niet meer durven slikken – keelpijn’ En koorts.
De koorts zakte gelukkig na een dag of 3. Inmiddels klaagde Emma over oorpijn.
Dus samen naar de dokter. Zij met oorpijn, en ik met ‘angst’ voor streptokokken. Dat heb ik in 2015 ook gehad en dit leek er wel erg veel op.
Emma had oorontsteking. De huisarts zei dat mijn keelontsteking een gewone keelontsteking was die ze een paar keer per week zag. Omdat ik wat bleef ‘zeuren’ wilde ze dan, vooruit, wel een keelkweek doen.
Op vrijdag weer terug met Emma die nog oorpijn had en nu antibiotica kreeg.
Mijn keelpijn bleef. Ik was moe. Had last van mijn nek, de klieren en spieren.
Een aantal keer een klein stukje hard gelopen. Maar niet zoveel en zo fijn als ik graag zou willen.
Op maandag belde de huisarts me. Ik had tóch weer streptokokken. Heel fijn om gelijk te hebben. Maar jammer dat ik gelijk had.
Nu kreeg ik gelukkig wel antibiotica. Vandaag nam ik de laatste.
En vandaag liep ik een 6km. Zeker niet vanzelf. Na een km of 2,5 heb ik even lelijk gedaan. WAAROM wil ik dit. Het was leuk. 1 keer een 10 kilometer. Maar nu is het klaar. Ik loop niet meer. enz… enz… enz….
Uiteindelijk met veel pijn en moeite de 6 kilometer gehaald.

De 20 van Alphen is al dichtbij, nog 2,5 week ongeveer. En dan wil ik weer 10 lopen…..
Ik baal ervan dat ik weer zo ver terug gevallen ben. Ik had na de drechtloop door willen gaan met opbouwen. Meer tien kilometers lopen. Maar ik heb maar 1 keer 8 gelopen erna…
Aankomend weekend 8….

antib

Muzikale Maandag – alles gaat voorbij

Een tijd terug liep ik een rondje alleen. Met MP3 speler in mijn oren.
Ik had het even zwaar (was te snel vertrokken) en ineens zongen ze in mijn oor:
“Alle gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan”
En toen liep ik door met een enorme smile!

Weer eens alleen….

Na de Drechtloop liep ik op woensdag een heerlijke herstelloop van 4 km in een langzaam tempo. Heerlijk. Lekker kletsend verdween het asfalt onder mijn voeten. Heerlijk!
Op zaterdag was het weer tijd voor een serieuze afstand. Weer de 8km. En die ging dan weer niet vanzelf. Smorgens vroeg (8.45u) Met steek in mijn zij uiteindelijk. Maar wel het eind gehaald…

‘s Middags nog lekker schaatsen op de ijsbaan. Dat was dan een sportief dagje!

Vanmiddag liep ik voor het eerst in lange tijd weer eens alleen. Ik zag er eerlijk gezegd best tegenop. Er stond een 5k op het programma. Had ik al gezegd dat ik er tegenop zag?
En het was ook nog koud buiten. Maar een schop onder mijn gat en ik ging!

Het ging niet het hele stuk fantastisch. Even had ik de runners’high. Maar zeker niet het hele eind.
Ik keek op mijn horloge en zag 6.46. Dat vond ik knap snel voor de eerste kilometer. Dus iets langzamer gaan lopen. Maar onder de 7 leek me wel fantastisch. Ik was vertrokken met het idee om met een pace rond de 7:15 te gaan lopen (want: alleen en rustig aan)
Dat is dus niet gelukt.
Uiteindelijk liep ik mijn snelste 5K ooit! Met een pace van 6:56 (snelheid per kilometer)

Zodan!
Zondag gaan we weer voor de 8 km!

Overigens liep ik de andere kant eens op. Waarvan R. al eens had aangegeven dat de weg daar scheef was. Dat had ik tot vandaag nog nooit gemerkt. Was ook best een tijd geleden dat ik die kant in ging. En hij had gelijk. (duh…) Ik heb er nu ook last van. Eigenwijs :S

IMG_1311

Muzikale Maandag – De marathon

Veel te ver. 42 – en – een – beetje.
Maar wel een leuk liedje.
Ik zag de film, en hoef niet naar de musical denk ik….

Knutsel!

Het idee van #12medaillesin12maanden komt van de blog van 52 challenge.
Daar stond een leuke Do – it – yourself op. Zoiets leuk me ook wel leuk dus ik ging aan de slag!

Twee plankjes uit de garage, krijtverf en haakjes.
En dit is het eindresulaat.
Er staan meer loopjes gepland, maar je weet nooit wat er nog tussendoor komt ;)

Ik knutselde er ook eentje voor Emma’s medailles. Die loopt dit jaar (vast) weer de avondvierdaagse en wilde graag nog eens met me mee hardlopen.

Leuk en best gemakkelijk om te maken.

IMG_1190

Drechtloop!

Gisteren was het zover! Mijn eerste 10K. Ik vond het enorm spannend van tevoren. De verste afstand die ik van tevoren had gelopen was 8.3 En die ging niet vanzelf.
Maar ik ging! Gelukkig niet alleen.


IMG_1109

Deze loop is hier vlakbij, ik wist precies waar we naartoe gingen. Langs de Drecht. En dat is op de fiets al best een lang stuk ;)
Met inschrijven stond ik naast Bob de Jong, die voor de 10 Engelse mijl ging.
Er waren veel bekenden. Dorspgenoten, oud klasgenoten, mensen die ik alleen van gezicht ken.

0-4 km
Na de start liepen we rustig weg. We startten helemaal achteraan, we haalden 1 meneer in.
Het dorp uit, en dan langs de Drecht. Er bleken afstandsbordjes te staan. De 1 misten we. De 2 zag ik. R. zag de 3. En toen kwam het bordje 10/16. Dus ik dacht: nog 6! En ruim een halve kilometer later stond er een bordje 4/10. Argh ;)

5-7 km

Bij het keerpunt kregen we stukjes mandarijn. Lekker.
Nog een bekende die me aanmoedigde!
Na een kilometer of 7 werden we ingehaald door de eerste loper van de 10 Engelse mijl. (die finishte rond de 58 minuten!)
En een tijdje later kwam ook Bob de Jong voorbij!

7-9 km
Het aller – aller – allerzwaarste stuk was tussen de 7 en 9 km. Toen waren we aan het einde van de Drecht (er kwam werkelijk geen eind aan hoorde ik een andere loper zeggen) Onder de N207 door, door het zand ploegen vanwege de werkzaamheden.

9 - finish
Op de hoek stond een aantal mensen dat ik kende én iedereen aanmoedigden. Dat was tof!
Op een gegeven moment stond er – 500  meter –  op de weg. Yeah!
Het laatste stukje probeerde ik nog wat te versnellen, wat niet zo heel gemakkelijk ging.
Kort voor de finish stonden mijn ouders en mijn tante. Zo gaaf om hen te zien! Even verderop stond Gijs met de kinderen.
He-le-maal kapot kwam ik over de finish. Ik vergat even mijn horloge uit te zetten. Eerst bijkomen.
Maar wat was het gaaf. Even rustig uitgewandeld. Zeer tevreden over mijn tijd. Ik had gerekend op 1:15 Sneller gelopen dan ik had verwacht, in een strak tempo.
Tevreden. Maar wel laatste vrouw (36e van 36…. Dat heb je met een kleiner evenement)

IMG_1121

 

 

Na de finish
Onderweg heb ik écht wel gedacht: NOOIT meer. Dit was de laatste. GEK ben ik dat ik nog verder wil.
Maarja. Ik ben dit avontuur ingegaan. Het was (stiekem wel) heel tof. Dit was mijn eerste 10.
Alleen had ik het niet gered!
De volgende loop die ik ga lopen is de 20 van Alphen. Ook daar loop ik 10 km. in Alphen ben ik een beetje bekend, maar ik weet (nog) niet waar de route precies heen gaat.
Ik heb Emma beloofd dat ik daar ook met haar loop, eerst 1K met haar en dan smiddags mijn eigen 10K.
Emma wilde nu ook wel lopen, maar ik wist van tevoren dat ik genoeg aan mijn eigen afstand zou hebben.

 

IMG_1122

De eerste. 1/12.

12 medailles in 12 maanden challenge

Op de blog 52 challenge zag ik de volgende challenge: 12 medailles in 12 maanden. En dat lijkt me ook leuk om te proberen. De ‘loopjes’ zorgen dat ik gemotiveerd moet blijven om te blijven lopen. Het geeft me motivatie om sneller of verder te gaan. Of om juist gewoon lekker ontspannen te lopen zonder na te denken.
Mijn oorspronkelijke doel in mei 2016 was: ooit eens een 5km lopen. Dat deed ik inmiddels, en ik ben (hopelijk goed) op weg naar de 10K. Niet elke kilometer is leuk, niet elk loopje is leuk. Maar ik beweeg! Ik loop! (en ik val af!) en dat wil ik graag vol blijven houden.

Sommige loopjes zal ik alleen doen, anderen met iemand samen. Er staat er al eentje gepland met mijn tante. Zó tof!!

Op mijn ‘wensenlijstje’ staat nog een ‘ladiesrun’ maar welke dat moet worden weet ik nog niet. Pink running day misschien? Maar in welkle stad dan?

Dit alles onder voorbehoud dat mijn lijf heel blijft. Ik ben onder behandeling van de fysio, en wordt aan alle kanten goed gecoacht en in de gaten gehouden. Dus hopelijk blijft het goed gaan en kan ik 2017 afsluiten met ‘die halve’ en 12 medailles! Voor een aantal loopjesben ik al ingeschreven, dus het worden er altijd meer dan 0 (nul!)

 

Mijn eerste! De Royal in bij Paleis Soestdijk

Mijn eerste! De Royal in bij Paleis Soestdijk

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest Photobucket
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide