Zandvoort CircuitRun

Er was prachtig weer voorspeld. Zonnig met windkracht 3. Veel beter dan met de Circuitrun vorig jaar. Toen was het bar en boos las ik overal. Maar nu gelukkig prima weer! Ik zou (voor het eerst dit jaar!) in mijn thshirt gaan lopen.
‘s Morgens was het nog fris, (zeg maar; koud!) dus de kidsrun liep ik lekker met een jasje aan. Het was super georganiseerd.
Ik had al gehoord dat het heel leuk was. Maar zó leuk had ik niet verwacht.

klein5Leuke warming up, ruim opgezet en leuk met auto’s voorop (die wij dus niet echt gezien hebben)
Emma deed het super snel, en brak haar persoonlijk record. Ze liep 1 minuut per kilometer sneller dan de vorige keer. Niet gewandeld en alleen maar plezier gehad. Ik denk dat het scheelde dat het niet zo enorm druk was in het startvak.

klein1
Een half uurtje later was ik aan de beurt. Het startvak was een stuk voller en het was best fris in mijn thsirt. Maar van net wist ik dat het na de bocht lekker in het zonnetje lopen zou worden. En toen was het heerlijk! Na 500meter stond er een ‘boog’ en vroeg een meisje: “was dit al 1 kilometer?” Helaas ;)
De eerste ‘berg’ op zag ik iemand uitvallen, die zwabberde echt naar de boarding. Hij liep niet alleen en er gingen mensen naar hem toe.
Ik liep achter 2 dames die vertrokken met een pace van 6:50 en dat leek me wel wat. Ik bleef ze de hele tijd in de gaten houden, maar uiteindelijk gingen ze langzamer lopen. Na ruim 2,5 km was er een waterpost en daarna was ik ze kwijt. Ik ben lekker doorgelopen. Steeds een beetje sneller.
Ik heb rustig in het rond gekeken, genoten, gezien en geobserveerd.
Op een gegeven moment was er een splitsing. Nog 1 km te gaan! Met een lus, onder een tunneltje door en een flink steil bergje op.klein3
En daarna was de finish er al! Ik dacht dat er 2 bogen waren en de finish bij de tweede was. Maar dat was dus niet. En ‘dus’ ging ik te laat sprinten. Met mijn arm omhoog over de finish, ik ben benieuwd naar de finishfoto. Blijkbaar zag het er leuk genoeg uit, want mijn naam werd genoemd.
Heerlijk gelopen, lekker genoten. Niet te gek, ik had misschien wat sneller kunnen gaan. Van tevoren was ik nogal ‘bang’ voor alle heuvels en ik had gehoord dat een PR er niet in zou zitten. Dat PR liep ik wel, maar niet ‘ruim’
klein2
Na de finish nog een stuk doorlopen voor een mooie medaille en daarna op zoek naar Gijs en de kinderen.
We lunchten aan het strand (dat duurtde láng!! 50 minuten voor we ons eten hadden…) Daarna nog even over het strand. Wat was het een gaaf gezicht om ál die lopers over het strand te zien gaan. Er kwam ook geen einde aan. Meer dan een uur een stroom van lopers het strand op.
Ik vond het een hele gave loop. De sfeer was goed, relaxed. Genoeg ruimte (ondanks dat waren er nóg mensen die over het gras gingen om je in te halen…) Prima voorzieningen. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar! Een aanrader!

klein4

Bofkont

Een van onze buurmannen (J.) is ernstig ziek en hij zal over een tijdje zijn vrouw en zoontje achter moeten laten.
Onze buurvrouw was vroeger al mijn buurmeisje. En nu dus onze buurvrouw. Onze ouders zijn al járen buren.
Enorm lieve collega’s van J. hebben een studiefonds voor hun zoontje opgericht, zodat zijn ouders een financiële zorg minder hebben.
Hiervoor is ook een veiling, waarbij ik een bod deed op een activity tracker
Mijn fitbit heeft afgelopen week de geest gegeven na 3 jaar trouwe dienst. Dit kwam prima uit. Twee vliegen in één klap.
Ik won de veiling en ging het ding ophalen.
Bij de schoonzus en zwager van onze buurman, broer van onze buurvrouw. En dus mijn ‘oude’ buurjongen.
Emma ging mee, en ik vertelde dat deze meneer vroeger mijn buurjongen was. Emma vond het maar ingewikkeld allemaal.
We spraken even over vroeger, maar ook over de ernstig zieke J. en zijn gezin.
Dat het gelukkig wat beter gaat, en dat ze allemaal leuke dingen doen. Herinneringen maken.
Wij beseften ons dat wij dat ook moeten doen, en beaamden beiden dat we bewuster zijn van de momenten die we nu hebben.
Het duurde Emma allemaal veel te lang.
Toen we (ein-de-lijk) terugliepen naar de auto zei Emma: ‘Mama, je bent een bofkont’
Dat je vroeger naast die meneer woonde. En dat we nu in deze straat wonen.
En ik kon niets anders doen dan dat beamen.

Ik ben een bofkont.

Denk je: ik ken hen! Wat kan ik doen?
Of wil je ‘gewoon’ het studiefonds van L. ook steunen?
Dat kan via deze link.

geniet

De 11 van Alphen

Na een zeer slechte voorbereiding was het gisteren zover. De langverwachte 20 van Alphen. Afgelopen week zijn we allemaal ziek en naar geweest en is er van hardlopen weinig terecht gekomen. Zaterdag deed ik een ‘loslooprondje.’ Toen zakte de moed me helemaal in de schoenen. Pfff. 2,5 km in tempo slak en nog doodmoe. Maargoed, wie A zegt (zich inschrijft) moet ook B zeggen (lopen!)
Zondagmorgen liep ik eerst de Kidsrun met Emma. Ze vond het súper spannend en heeft ook een stukje lopen huilen (ik wilde eigenlijk niet lopen….) Maar uiteindelijk deed ze het prima! Met een mooi medaille en thuis een bosje bloemen. Knappe meid!
Emma

Smiddags was het mijn beurt voor de 10km. Op het terras van tevoren nog in het zonnetje, maar op weg naar de start begon het al te regenen. En toen het startschot klonk regende het echt. Bah! Omdat ik met Bezemer meeliep mochten we starten in het Businessvak, helemaal vooraan. Leek ideaal, maar na de start bleek dat je aan alle kanten met een bloedgang ingehaald werd.

klein1

0-2 km

Druk. Kijken waar we zijn. Hoe loop ik lekker, en wie loopt er bij me in de buurt.

2-4 km

Lang het Aarkanaal, gelukkig voor de wind. Ik was bang dat we op dit stuk tegenwind zouden hebben. En het is al zo’n lang, zwaar stuk.

4-6 km

Inmiddels is het opgehouden met zachtjes regenen. Het waterpunt stond pas bij 5,5 km, en dat was verder dan ik hoopte. (en wat beloofd was) Inmiddels liep ik samen met iemand van de hardloopgroep. We spraken niet veel, maar liepen wel ongeveer hetzelfde tempo.

7-8 km

Op weg naar de sportschool waar we met de hardloopgroep vanuit liepen. We hadden een stuk tegenwind en het was zwaar en ik kreeg het koud!

8-9 km

We zijn er bijna, maar nog niet helemaal.

klein2

9-10 km

Echt wel moe en op. Het laatste stuk door het Centrum ging goed, daar was vanalles te zien en te horen. Maar wat was het zwaar. Ik was door en door nat en was Gijs aan het zoeken. Die vond ik uiteindelijk kort voor de finish. Lopen wat je nog hebt en onder de finishboog door! Did it!
Langzamer dan ik had gehoopt. Maar hey! Gistermorgen dacht ik niet dat uberhaupt de finish zou halen!

nailed idNa de finish en wat water terug naar de verzamelplek van de loopgroep, en daar even een drankje. Ik wisselde mijn natte en koude shirts voor iets droogs.
Onderweg naar huis kreeg ik het zó koud! Hele blauwe handen en blauwe lippen…Thuis gelijk onder de douche, en daarna even opwarmen in bed. man wat had ik het koud!
Weer beneden was ik nog even aan het bibberen, maar na een kopje thee ging het wel weer prima.
Wat was het zwaar! Maar ook wel leuk ;) Achteraf ;)
Op naar de volgende?!klein3

 

Nog een week…..

Volgende week is het zover. De 20 van Alphen. Ergens in oktober schreef ik me in voor de 10km. Het was nog ver, tijd zat om te trainen. Ik kon al 5 kilometer. Moet kunnen.
En nu nog een week te gaan. De paniek is / was toegeslagen. Want: kon ik dat wel? Ging ik het (na de streptokokken en antibiotica)
Vorige week liep ik zelf 8km, en dat ging zó zwaar dat ik die 10km helemaal niet meer zag zitten. Maar terugkrabbelen vond ik ook zo wat….
Voor vandaag staat (stond!) er een rondje van 9 op de planning.
Ik postte na de loop van vorige week op facebook dat ik die 8 zo zwaar vond. En of we de 20 van Alphen niet een paar weken konden uitstellen.
Ik maakte een afspraak met iemand die ook 10 km gaat lopen en die ik ken van de hardloopgroep. En die het ook niet zo zag zitten. En vrijdag deden we een proefrondje.
Het ging niet vanzelf. Zo makkelijk was het niet. We liepen niet het officiële rondje, aan het eind nog een stuk van de cooperbaan om aan de 10km te komen.
Het was leuk om te doen! Leuk om ‘ongeveer’ te lopen waar we straks lopen. Het stuk door het centrum sloegen we over, dat komt van de week wel. We zagen het niet zo zitten om tussen het winkelend publiek door te gaan.
Maar de 10 staat op de teller! Langzamer als bij de Drechtloop, maar ik liep het (weer) En dat geeft vertrouwen.
Spannend zal het sowieso wel zijn. Maar ik weet dat ik het kan. En dat is fijn! Op naar volgende week. Deze week een paar korte / rustige loopjes en me goed voorbereiden qua tijd ed. En startnummers ophalen!

IMG_1985

Initiatievenmarkt – N207Run

Vanuit de gemeente waar ik woon werd er een initiatievenmarkt georganiseerd. Als je vond dat je een goed plan had mocht je dat indienen en presenteren op deze markt.
Mijn plan was hardlopen of wandelen over de N207, als ze klaar zijn met de werkzaamheden. Ik diende mijn plan in, en presenteerde het op 6 februari in het gemeentehuis.

C4AP3-qWEAE_ET1

IMG_1557

 

 

 

 

Daarna ging de gemeenteraad erover vergaderen, en op 22 februari kregen we, tijdens een ‘bijzondere raadsvergadering’ te horen welke plannen er gekozen waren en een bedrag kregen om het plan te realiseren.
Een aantal plannen werd gekoen, andere plannen niet, of moesten aangepast worden en (volgend jaar) opnieuw ingediend.
Het duurde lang voor mijn initiatief werd besproken, het werd hoe langer hoe spannender.
Een plan van de dierenweide in ons dorp werd gekozen en kreeg financiële steun om een lespakket voor basisscholen te ontwikkelen.
Eindelijk was mijn plan aan de beurt. Het werd geprezen als leuk, en de kinderjury had gezegd dat het ‘uniek en bijzonder’ was.
Ik krijg een sponsobedrag én hulp en faciliteiten van de gemeente. Super leuk, dat was precies wat ik graag wilde!
(krantenartikel AD)

IMG_1970
Binnenkort krijg ik een brief met alle informatie van de gemeente, en daarin zal ook de naam van een contactpersoon staan die ik kan benaderen. Zij kunnen en zullen me helpen met het contact met de provincie (Waar de weg van is)
Ik heb er super veel in in, maar vind het ook spannend!
Toen we na de vergadering naar huis liepen dacht ik: ‘WOW! We gaan het echt doen!’
Uiteraard pas als de weg af is. Volgens planning is dat ‘eerste kwartaal 2018′ Maar werkzaamheden lopen altijd uit…

Hieronder de links om de ontwikkelingen te volgen!

Website
Facebook

 

 

Langzaam….

 

IMG_1842 (1)

Langzaam voel ik me weer beter. Maandag nam ik de laatste antibiotica in.
Ik leerde in de afgelopen week dat antibiotica zes weken in je lijf blijft, en je er zes weken moe van bent / kunt zijn.

Deed ik de vorige maand nog de ‘ik ben een hardloper – uitdaging’ met gemak, deze maand liep ik minder dan ‘ooit’

Gisteren had ik weer een training bij Lia, die mijn schema maakte en me begeleid naar de halve marathon.
Het was een soort intervaltraining met pionnen, trainingsladder en korte stukjes gewoon lopen. Het was lekker, maar ook zwaar.
Ook spraken we over de voorbereiding van de 10 km. De dagplanning, praktisch. Terug naar 5km is niet nodig. Ik kan die 10. Aldus Lia.
Ik hoop het, en ga er zeker voor maar vind het enorm spannend! Nog17 dagen…

 

training

 

 

 

 

 

 

 

 

tets

 

Ziek!

Een week of 2 geleden werd Emma ziek. Koorts en de hele dag slapen. Dat duurde een dag of 2 en ze knapte een beetje op.
Emma liep weer rond, en ik kreeg keelpijn. Erge keelpijn. Niet dat vage wat ik al een paar weken had, maar ‘niet meer durven slikken – keelpijn’ En koorts.
De koorts zakte gelukkig na een dag of 3. Inmiddels klaagde Emma over oorpijn.
Dus samen naar de dokter. Zij met oorpijn, en ik met ‘angst’ voor streptokokken. Dat heb ik in 2015 ook gehad en dit leek er wel erg veel op.
Emma had oorontsteking. De huisarts zei dat mijn keelontsteking een gewone keelontsteking was die ze een paar keer per week zag. Omdat ik wat bleef ‘zeuren’ wilde ze dan, vooruit, wel een keelkweek doen.
Op vrijdag weer terug met Emma die nog oorpijn had en nu antibiotica kreeg.
Mijn keelpijn bleef. Ik was moe. Had last van mijn nek, de klieren en spieren.
Een aantal keer een klein stukje hard gelopen. Maar niet zoveel en zo fijn als ik graag zou willen.
Op maandag belde de huisarts me. Ik had tóch weer streptokokken. Heel fijn om gelijk te hebben. Maar jammer dat ik gelijk had.
Nu kreeg ik gelukkig wel antibiotica. Vandaag nam ik de laatste.
En vandaag liep ik een 6km. Zeker niet vanzelf. Na een km of 2,5 heb ik even lelijk gedaan. WAAROM wil ik dit. Het was leuk. 1 keer een 10 kilometer. Maar nu is het klaar. Ik loop niet meer. enz… enz… enz….
Uiteindelijk met veel pijn en moeite de 6 kilometer gehaald.

De 20 van Alphen is al dichtbij, nog 2,5 week ongeveer. En dan wil ik weer 10 lopen…..
Ik baal ervan dat ik weer zo ver terug gevallen ben. Ik had na de drechtloop door willen gaan met opbouwen. Meer tien kilometers lopen. Maar ik heb maar 1 keer 8 gelopen erna…
Aankomend weekend 8….

antib

Muzikale Maandag – alles gaat voorbij

Een tijd terug liep ik een rondje alleen. Met MP3 speler in mijn oren.
Ik had het even zwaar (was te snel vertrokken) en ineens zongen ze in mijn oor:
“Alle gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan”
En toen liep ik door met een enorme smile!

Weer eens alleen….

Na de Drechtloop liep ik op woensdag een heerlijke herstelloop van 4 km in een langzaam tempo. Heerlijk. Lekker kletsend verdween het asfalt onder mijn voeten. Heerlijk!
Op zaterdag was het weer tijd voor een serieuze afstand. Weer de 8km. En die ging dan weer niet vanzelf. Smorgens vroeg (8.45u) Met steek in mijn zij uiteindelijk. Maar wel het eind gehaald…

‘s Middags nog lekker schaatsen op de ijsbaan. Dat was dan een sportief dagje!

Vanmiddag liep ik voor het eerst in lange tijd weer eens alleen. Ik zag er eerlijk gezegd best tegenop. Er stond een 5k op het programma. Had ik al gezegd dat ik er tegenop zag?
En het was ook nog koud buiten. Maar een schop onder mijn gat en ik ging!

Het ging niet het hele stuk fantastisch. Even had ik de runners’high. Maar zeker niet het hele eind.
Ik keek op mijn horloge en zag 6.46. Dat vond ik knap snel voor de eerste kilometer. Dus iets langzamer gaan lopen. Maar onder de 7 leek me wel fantastisch. Ik was vertrokken met het idee om met een pace rond de 7:15 te gaan lopen (want: alleen en rustig aan)
Dat is dus niet gelukt.
Uiteindelijk liep ik mijn snelste 5K ooit! Met een pace van 6:56 (snelheid per kilometer)

Zodan!
Zondag gaan we weer voor de 8 km!

Overigens liep ik de andere kant eens op. Waarvan R. al eens had aangegeven dat de weg daar scheef was. Dat had ik tot vandaag nog nooit gemerkt. Was ook best een tijd geleden dat ik die kant in ging. En hij had gelijk. (duh…) Ik heb er nu ook last van. Eigenwijs :S

IMG_1311

Muzikale Maandag – De marathon

Veel te ver. 42 – en – een – beetje.
Maar wel een leuk liedje.
Ik zag de film, en hoef niet naar de musical denk ik….

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest Photobucket
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide